شهرِ خاموش

این اثر بر پایه ساختاری نقش‌برجسته و شبکه‌ای متراکم از عناصر خطی، صفحات تیره، محفظه‌ها و برش‌های چندلایه شکل گرفته است. تباین شدید میان تیرگی‌های زغالی و بازتاب‌های نوری بر سطوح فلزی صیقلی، حسی از بافت شهری سوخته، سلول‌های متروک و فضاهای مسکونی تقلیل‌یافته به مقیاس خرد را بازنمایی می‌کند. هم‌نشینی لبه‌های تیز آهن با فرسودگی و خلل‌وفرج چوب، پویایی سایه‌روشن‌های عمیقی را بر سطح دیوار ایجاد می‌کند که با تغییر زاویه نور محیطی تغییر شکل می‌دهند و بازتولید می‌شوند.